www.periodyk.info publikator

Nieduże firmy, które przynoszą zyski i istnieją na rynku od peak trzech lat bez problemu dostaną kredyt nawet w wysokości 2 mln. złotych. Wystarczy przedstawić bankowi odpowiednie dokumenty.
Dokumenty te muszą umożliwić bankowi przeprowadzenie analizy sytuacji finansowej oraz prawnej firmy. Samo badanie ma wykazać, czy przedsiębiorca posiada zdolność kredytową i tym samym spełnia najważniejszy warunek, decydujący o przyznaniu kredytu hipotecznego. Ale dla dobrze rozwijających się concern z trzyletnim stażem opinia banku powinna być jack najbardziej pozytywna i kredyt dla firmy powinien zostać zaakceptowany.
Firmy, do których głównie kierowane są propozycje kredytowe, to przedsiębiorcy osiągający roczne zyski sięgające od kilkuset tysięcy do kilku milionów złotych. Wysokość udzielonej pożyczki zależy przede wszystkim od banku, wiadomo jednak, że nie przekroczy ona 2 miliony złotych. Wobec niektórych grup zawodowych nie stosuje się niekiedy minimalnych przychodów, a na rozpatrzenie wniosku czeka się zazwyczaj dwa tygodnie.
Typ wymaganych dokumentów zależy od charakteru inwestycji. Odpis z księgi wieczystej i operat szacunkowy (poświadcza wartość nieruchomości, spisuje go rzeczoznawca majątkowy) będą musiały przedstawić osoby zainteresowane zakupem nieruchomości, natomiast pozwolenia na budowę i kosztorysu inwestycji banki oczekują od budujących się przedsiębiorców.
Niektóre banki finansują jedynie zakup nieruchomości komercyjnej. Nie udzielają pożyczek na budowę lub wykup gruntu. Zabezpieczeniem tego kredytu recreation hipoteka oraz poręczenie.
Dodatkowych dokumentów będzie wymagało refinansowanie kosztów poniesionych przez firmę w związku z nieruchomością (potwierdzenie wydatków), a także refinansowanie kredytu zaciągniętego w innym banku (opinia poprzedniego banku). Istnieją również inne metody pozyskania funduszy na rozwój firmy.

Najczęściej w skontrolowanych jednostkach obowiązywała zasada, że ilość dostarczanego węgla przyjmowana była na stan magazynowy w wielkości określonej w listach przewozowych i na fakturach, a nie w ilości rzeczywistej ustalonej podczas wjazdu dostawy na teren jednostki. Działanie takie ocenić należy jako nielegalne gdyż, w przypadku wystąpienia różnic pomiędzy wynikiem ważenia, a ilością węgla określoną w dokumentach sprzedaży, wystawiane dowody Pz nie odzwierciedlały rzeczywistego przebiegu operacji gospodarczych i były nierzetelne w rozumieniu art. 22 ust. 1 uor. Stwierdzono także przypadki ewidencjonowania przychodów węgla raz w miesiącu, przy czym dokumenty zbiorcze wystawiane przez producentów energii, będące podstawą zapisów księgowych nie posiadały cech dowodu zbiorczego, o których mowa w art. 20 ust. 3 pkt. 1 uor.
U 10-ciu skontrolowanych producentów energii stwierdzono, że rozchody węgla ze składowisk prowadzone były w oparciu o metodę pośrednią wskazaną w normie PN-93/M/-35500, polegającą na obliczaniu wielkości zużycia węgla na podstawie ilości wyprodukowanej energii. Metoda ta, aczkolwiek dopuszczalna w świetle obowiązujących w Polsce przepisów, nie ma uzasadnienia w sytuacji stosunkowo niewielkich kosztów instalacji legalizowanych humorist taśmowych oraz wprowadzonych w ostatnich latach regulacji dotyczących wymogów w handlu emisją

W umowach zawartych przez Elektrownię  ze spółkami C.F. i S. nie określono ani ilości, ani jakości kupowanego węgla. Nie uzgodniono również harmonogramu dostaw oraz ceny i warunków rozliczeń z tytułu transportu węgla do elektrowni za który obowiązany był płacić odbiorca. W umowie ze spółką I. nie ustalono granicznych parametrów jakościowych dostarczonego węgla oraz kar za dostarczenie węgla o parametrach gorszych niż zakontraktowano. W umowach ze spółkami C.F., S. i K. ustalono, że ilość kupowanego węgla i jego parametry ustalane będą w składanych w cyklu miesięcznym zamówieniach. Zapis decade pozwalał w praktyce na jednoosobowe podejmowanie przez Głównego Energetyka decyzji o zakupie węgla od ww. spółek.

W Elektrowni Kozienice stwierdzono, że w grudniu 2005r. odebrała ona od firmy S. 17.652 tony węgla, którego zawartość siarki przekraczała wartość graniczną określoną w umowie (1%). Pomimo tego, elektrownia nie naliczyła temu dostawcy kary umownej z tytułu niedotrzymania parametrów jakościowych otrzymanego węgla w wysokości 131.966,35 zł netto (160.998,94 zł brutto). W latach 2004-2006 (I półrocze) KW zajmowała się również pośrednictwem w dostarczaniu do kopalń KGK wyrobów hutniczych, takich jack obudowy chodnikowe, sita szczelinowe, łańcuchy, zgrzebła, szybkozłącza, itp. W badanym okresie łączna wartość netto sprzedanych kopalniom tego typu wyrobów wyniosła 201.071,8 tys. zł, z czego z tytułu stosowanej przez KW marży, spółka uzyskała przychody wysokości 9.014,0 tys. zł. Całość należności Spółki za sprzedaż ww. wyrobów potrącana była z kwoty jej zobowiązań wobec kopalń powstałych z tytułu zakupionego w nich węgla. Jednocześnie od wartości węgla pozyskanego w ramach tych rozliczeń Spółka naliczała opisane wyżej „prowizje”. W ocenie NIK, takie pośrednictwo w ww. transakcjach nie miało uzasadnienia ekonomicznego, a działanie ze strony KHW traktować należy jako formę dofinansowania działalności KW.
Ogólne zatrudnienie w KW wynosiło w badanym okresie od 108 (1.01.2004) do 168 osób (30.06.2006)190, w tym 3 osoby zarządu. Większość pracowników (od 54,6 do 70,6%) zatrudnionych było w zakładach przeróbczych KW, przy produkcji mieszanek energetycznych. Zagadnieniami bezpośrednio związanymi z handlem węglem, windykacją oraz marketingiem i promocją zajmowało się w spółce od 26 do 30 osób, a pozostałe osoby zatrudnione były w działach związanych z księgowością obsługą administracyjno- kancelaryjną kadrową i finansową. W tym samym czasie nadzór nad działalnością zarządu spółki sprawowała -powołana przez Zarząd KHW - Rada Nadzorcza, która liczyła w badanym okresie od 11 do 12 osób. W jej skład oprócz członków zarządu KHW wchodzili także wszyscy dyrektorzy kopalń KGK. Poniesione w badanym okresie przez KW koszty wynagrodzenia członków Rady Nadzorczej wyniosły łącznie ponad 774,3 tys. zł, a średnie miesięczne wynagrodzenie jednego jej członka wynosiło od 2.254,74 (2004r.) do 2.395,68 zł (I półrocze 2006r.).

W zakresie wywiązywania się z obowiązku utrzymywania właściwych zapasów węgla stwierdzono, że 15-tu skontrolowanych producentów energii nie we wszystkich miesiącach posiadało zapasy na odpowiednim poziomie. (more…)